Vandaag was er een staking van de overheidsvakbonden, waarbij men actie voert tegen de besparingen van de regeringen.
sta·ken(staakte, heeft gestaakt)
- met iets ophouden: de betalingen staken
- tijdelijk het werk neerleggen om betere arbeidsvoorwaarden te krijgen of als protest
bron: Van Dale
In België is het zo, dat als je aangesloten bent bij een vakbond en de staking erkend is door jouw vakbond je een stakersvergoeding krijgt. Dat is natuurlijk iets mooi en helpt ook om mensen te doen staken.
Maar eigenlijk zou dat systeem nog beter kunnen benut worden!
Stel dat de stakersvergoeding enkel is voor diegenen die actief deelnemen aan de staking, door bijvoorbeeld aanwezig te zijn op de betoging zelf, of door aanwezig te zijn op het stakerpiket aan het bedrijf.
Dit heeft enkele grote voordelen:
- De staking zal veel meer visibiliteit hebben, want er zullen aan een pak meer bedrijven stakerspiketten zijn.
- Men weet exact hoeveel mensen er op de betoging aanwezig zijn, en kan dit getal ook gebruiken om duidelijk te maken hoeveel mensen eensgezind zijn over de actie
- Het bespaart heel wat geld voor de vakbonden die dan weer ingezet kunnen worden om de betogingen beter te organiseren.
- Mensen komen actief op, want nu blijft een heel deel thuis die eigenlijk wel achter de actie staan.
Natuurlijk zijn er ook nadelen, elk voordeel heb ze nadeel zei ooit eens iemand.
Het nadeel is natuurlijk dat bepaalde sectoren iets moeilijker kunnen deelnemen aan algemene stakingen, aangezien ze bijvoorbeeld moeten instaan voor het vervoer van de manifestanten naar de betogingen, maar dat zou men kunnen oplossen door deze sectoren op een andere manier te laten deelnemen, door bijvoorbeeld betaalstakingen te doen, waarbij men de reiziger niet laat betalen.
Een ander nadeel is natuurlijk dat de “vrije” dag die veel mensen krijgen door de acties wegvalt, maar dat lijkt me niet op te wegen tegen alle voordelen.